Impressies van het verblijf op Sicilië in beeld en tekst door John Panders.

MJAM

De Architect

Ze groeien hier overal om je heen.Zo oranje kan nederland nooit worden. Als je stout bent pluk je ze zo van de boom waar je langsloopt. Op een boom zo zwaar geladen mist men een twee ….niet.En dan de smaak, vooral die grote van de groentevrouw twee hoeken verder van mijn huis waar ik logeer.
Wanneer je door Sicilie rijdt in januari is het een feest van ronde oranje bollen met de heuvels en bergenom je heen. En de siciliaan die met elk voertuig probeert langs je te scheuren. Maar wat een landschap, ik zou sicilie ook innemen als ik een sterke heerser zou zijn. Wat een hebberigheid. Voor mij hebben talloze heersers dat al gedaan. Ik kwijl maar lekker in mijn sinas en denk niet aan mafia en andere boze dingen.
Inmiddels heb ik een plan bedacht voor Palermo. Om de stad volledig te restaureren stel ik 11 miljard euri ter beschikking. Restaureren zoals het er uit zag, niet omdat ik hecht aan oude dingen maar zo zag het er uit in die tijden. En verder komt er een keimodern nieuw museum als in Bilbao b.v., een theater-concertzaal als in Hamburg(wel ronder) en een supergrote moskee, mooier dan in Istanbul.
Volgende week wordt al met de bouw begonnen.

Geef gas

100 km in de stad. Knetterregen vandaag begin januari 2019. Wij met 20/40 km ….op de fiets. Jawel. Door de regenstraten. Vertrokken van de sneeuw in Monreale naar beneden Palermo. Afstand zo’n 10 kilometer.Veel belangstelling voor ons onderweg, twee niet zo jonge mensen op gehuurde fietsen bepakt met rugzakken. En gekleed in kleurige colombiaanse poncho’s. Dat zijn wij. Woonachtig in een joekelgroot huis van net overleden nonna (moeder, oma). Onder de hoede van twee lieve mensen Angelo en Marjolein gaan wij dat donkere koude gebouwsel proberen om te toveren tot een Bed&breakfast. Het huis net als de buurhuizen staan in een grote kom van Monreale en Altofonte. In de zon hebben we in een ons ter beschikking gestelde auto een ronde gemaakt door de vallei van die kom. Veelal grote huizen en dito tuinen van vrijwonende mensen van weleer. De kom is niet rond maar heeft een u-vorm met een baai aan het eind: het strand van Mondello, waar tutti Palermo bigt bij mooi weer. Als nordicman heb ik zelfs gezwommen en als enige want iedereen loopt hier in dezelfde winterkleding rond als bij ons in Holland te blauwbekken bij 15 graden plus.
Wij wonen en leven in een Siciliaanse eetcultuur, anders gezegd heel veel hier gaat over eten. Eettentjes bij de vleet.
De jeugd heeft ook hier afgehaakt en doet zich te goed aan snacks van het ‘ik wil obees’-kaliber. Zij hebben de superieure italiaans-siciliaanse keuken verlaten met de vierge olijfolie on top. Godsamme wat kunnen die italo’s koken. En het streelt ons dat de aubergine een prominente groente is: giga-aubergines wel te verstaan; gigantemelanzana.
Palermo is modern, het toerisme groeit sterk, er komt geld om, de door de oorlog vernielde/beschadigde gebouwen, te restaureren. Er wordt geïnvesteerd waardoor de boel in het centrum opgeknapt en veryupt. Tja. Zelfde proces als in Oost-Berlijn. De romantiek van de rotzooi gaat verdwijnen met de stugge, o zo gastvrije gewone palermitaan als symbool. Toch beter echt! Uiteindelijk worden alle mooie steden stukgetoerist; hallo Amsterdam en Venetië.Ik ga maar weer eens naar de markt van Ballaro. Een volkswijk waar ik mijn blijheid over Palermo kan uitleven.
CIAO

Please follow and like us: