Pop-Art-House Osenovlag 1, Bulgarije

Inpakken/uitpakken, dat is ook reizen. Achterlaten/uitvloeien/opnemen/overlopen naar…
KUNST

Op reis naar het Oostblok(!), terwijl daar wel heel dichtbij de oorlog woedt. De groene bergen, de Donau, alles is hier uitgestrekt, eindeloos zijn de velden, de rotsformaties, de loofbossen. We botsen tegen een andere wereld met andere talen. In Bulgarije zelfs ander schrift. We zijn ons bewust van de geschiedenis, die volken van elkaar vervreemd hebben. Wie zijn zij achter het voormalige IJzeren Gordijn? Welk hek is geslecht. Wie profiteert, wie gaat ten onder? Je eigen afkomst en taal als een hek. Je wilt het openzetten. Je wilt aanbellen bij de ander. Ogen zoeken ogen. Gebaren vliegen heen en weer. (Gera 12-05-2025)

Lange reis veel talen onderweg, paar woordjes leren: Hongaars, Roemeens, Tsjechisch. Wel maf door zoveel landen bed&breakfasten, dus mensen, dus comfort? Wel rustig dat je overal kan landen. Geen kamperen deze keer. De punten die we willen zien: Saksische Schweiz, Praag museum, vrienden in Brno, Budapest in Hongarije en Ostrava in Roemenië aan de Donau. En dan Bulgarije, via de Belogradchik rotsen naar ons huis voor de komende veertien dagen in Osenovlag. Een bijzonder huis, een pop-art-huis (pop = priester) van nature access. Kunst maken tussen tijdelijke buren is het idee.
Het is hier ondertussen wel koud geworden, het weer is omgeslagen. Dat wordt hout hakken op 800 meter hoogte.

(John 13-05-2025)

JOHNS OVERPEINZING

– Opnieuw geboren uit mijn eigen blaas, waar de urine afgegeven wordt aan de wereld. In mijn blaas heerste dood: een leger van miljoenen sloopten mij langzaam. Het zijden draadje is een pilletje dat tegendoodt. En dan kan ik weer rennen en klimmen en is mijn dood geschiedenis.
– Zo, niet dood en dan keihard de Carolina-alpina doen: 300 meter recht omhoog de rotsen op.
– Ik denk aan een merkwaardige rust: was ik al aan de andere kant? Omdat ik 81 jaar ben geworden? Ik loop nu rond in het groene Bulgarije. Het is goed zo. (John 12-05-2025)

Aankomst

Als we aankomen met de auto na een lange reis groeten we de overbuurman en zeggen “Mariana?”. Hij galmt haar naam de berg op en even later komt Mariana naar beneden vanaf haar huis met sleutel voor ons huis. Ze laat ons het huis zien en vetrekt weer, want om 17 uur gaat haar winkel beneden in het dorp weer open. Vanzelfsprekend komt buurman Mitko binnen en maakt de houtkachel aan. Maar de zon schijnt en we drinken ons eerste bier achter het huis in de zon in Osenovlag met rondom ons buren en bergen.

BUREN EN BERGEN

Hoe hoog is mijn hek?
kom binnen
hier zijn wij
ongeschoren
pas gewassen
met ons mond vol
ondergedoken, met open armen
ga zitten
of
blijf staan
een buur zijn
is een reddende engel.

(Gera13-05-2025)

HEKKEN

In het dorp Osenovlag – het laatste dorp aan een slingerende bergweg – zijn vele hekken. Met een Bulgaars ‘dober den’ willen we graag de hekken openen. We krijgen een glimlach, een hand en vele Bulgaarse woorden terug!

(Gera 13-05-2025)

[Diavoorstelling tonen]

AIR-brein

We zijn hier heen gegaan als: AIR (Artist In Residence) niet als toerist. Dus met een kunstopdracht; vinden en verzinnen en af en toe naar boven klimmen (geitje). Waar gaan onze ogen heen. Ze kijken op twee manieren: genieten en speuren = wandelbrein en AIR-brein.

Ik vroeg me af bij aankomst, ga ik dit niet beklemmend vinden, alles is toch wel klein. De mensen rondom zijn voor mij de ruimte die ik liefheb. Met voor mij Mariana als burgemeester. Wat een zorgzame lach bij elke poging om te praten. Goh, Bulgaars is moeilijk en dan is er AI om je te redden, dat gaat smooth!

Ik wil altijd naar buiten, binnen hou ik niet vol, hoewel het kot okee is, zeker. Echter de buitenlucht trekt me. Het is een enorme uitdaging zover weg met z’n tweeën in een taalbad van vraagtekens! We doen het goed, we AIR-en lekker. (John 13-05-2025)

Beginnen zijn gemaakt, ideeën, schetsen, vondsten voor een sculptuur en bulgaarse patronen voor een schildering:

[Diavoorstelling tonen]