plaats voor kunst, coaching en logies

Samen gedenken bij collectief monument op Het Stille Hofje

Op de laatste zondag van oktober vanaf vijf uur is er op het begraafplaatsje Het Stille Hofje in Den Dolder een herdenkingsavond ‘Samen gedenken in warmte en licht’. Elk jaar plaatst Loods21 een nieuw altaar om alle dierbaren die gestorven zijn te kunnen herdenken met elkaar èn op een persoonlijke manier. www.hetstillehofje.nl

Samen gedenken in warmte en licht op 30 oktober 2016

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Impressies van de afgelopen jaren 2010 – 2015

Samen gedenken in warmte en licht in 2015:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.


Samen gedenken in warmte en licht in 2014:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Ons jaarlijks monument was geïnspireerd op het volgende gedicht (ook te vinden op de begraafplaats zelf).

Gedenken
jouw dag is vertrokken
is gisteren gegaan
gisteren is vertrokken
jouw ik is gedaan
jouw ogen, jouw handen
zijn even weer bij me terug
in het gras in mijn voeten
in het binnen van mijn lijf
ik breng mijn levenswater
over ons hoofd en hart
en breng onze handen
in liefvolle smart
jouw afscheid brengt toekomst
een tocht over de brug
de weg naar de einder
naar ’t komt niet meer terug

jeebeepee


Samen gedenken in warmte en licht in 2013


Samen gedenken in warmte en licht in 2012

gedenken2012

Samen gedenken in warmte en licht in 2011

1-IMG-4344,45,46-Untitled_HDR2-web

Het went nooit
zachtjes glijdt het licht van de avond over de bogen
de bogen die de tijd verbinden
de tijd die ons allen verbindt
en de verbinding die een laatste boog kent.
wij zijn een wezen van komen en gaan
het went nooit, maar wat blijft is:  zin in bestaan.
als de gloed van de dag  in ’t water verdwijnt
en onze stemmen versterven in ’t duister
dan verheft zich de fontein van ons dromen
waar berichten van reizigers in landende reizigers
die uit onze kring zijn gegaan
die vertrokken in de eeuwige wind
en als wolken door onze harten trekken
moeder, vader, opa, oma, zus ,broer en kind
tussen ons komen en tussen ons gaan
het went nooit, nooit went het, maar
één rest ons mensen: zin in bestaan.
wanneer jouw gezicht uit de wereld vervaagt
en mijn tranen je pad kletsnat maken
blijf dan als een deel van mijn ziel
zodat ik je weer even aan kan raken
de tijd die zich vastmaakt aan alles
aan alles wat leeft en gedijt
en eindigheid geeft aan ons zijn
en zelf is geen tijd.
het went nooit zolang wij bestaan,
het went nooit : vreugde van komen
en verdriet van gaan,
het enige dat wij hebben in de tijd
is ………zin in bestaan.

jeebeepee (John Panders)


Samen gedenken in warmte en licht in 2010

Stille Hofje 2010De herdenking van oma
Toen mijn dochter vier overleed mijn moeder. Het was herfst en ze werd gecremeerd en verstrooid. En zo gingen mijn dochter en ik elk jaar naar een plek in het bos om oma te gedenken. Een afgezaagde boom op een klein heuveltje deed dienst als altaar voor onze kaarsje, bloemblaadjes en onze zelfgemaakte beeldjes en briefjes. De jaren gingen voorbij en er overleden meer mensen die me lief waren en die ik wilde gedenken. Ik ging op zoek naar een plek en een gemeenschap om samen te gedenken.Op zoek naar samen gedenken
Ik dacht dat de begraafplaats in mijn eigen dorp, zelfs in mijn eigen straat, waar ik nu enige jaren woon een goede plek zou zijn. Ik ging in gesprek en toen bleek dat ze daar net mee begonnen waren!  En ik had niets gemerkt! Ik stelde voor dat we ook een plek zouden maken voor mensen zoals ik, die geen dierbaren hier hebben begraven op het Stille Hofje, maar die graag samen willen gedenken op zo’n mooie plek. En zo gebeurde het.Het monument op het Stille Hofje
De openheid, de verbondenheid, de warmte en liefde, waarmee de vrijwilligers hier van het Stille Hofje een plek hebben gemaakt voor ons allemaal is echt geweldig. Het is een eer om nu voor het tweede jaar, samen met mijn man en partner in de kunsten John, vorm te mogen geven aan het monument voor onze gestorven dierbaren. We houden van het dagelijkse, het gewone, om dat eruit te tillen, te laten zien hoe bijzonder het vaak is. Daarom hebben we dit jaar borden verzameld, borden als symbool voor het dagelijkse leven, met zijn hoogte- en dieptepunten, dat we gedeeld hebben met de dierbaren die ons zijn ontvallen en waar we vandaag samen bij stil willen staan.Gedenken met borden
We bedanken iedereen die ons borden en schoteltjes bracht voor deze avond. Bij het monument staan schoteltjes, waarop iedereen vrij is om er een persoonlijke tekst op te schrijven en dat neer te leggen op jouw gedenkplek, samen met de uitgereikte kaars.Den Dolder, 7 november 2010
Gera Hoogland

 
Artikel in de Weekkrant.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s